Als laatste spreker in de zondagmorgenbijeenkomst van de 196e algemene oktoberconferentie begon kerkpresident Dallin H. Oaks zijn toespraak met de plechtige verklaring: ‘Dit is de Kerk van Jezus Christus, zo genoemd omdat het zijn kerk is met de herstelde volheid van zijn leer en gezag in deze laatste dagen.’
Download PhotoHij zei verder dat onze hemelse Vader voor ieder van ons wil dat we ‘actieve leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen zijn, en voorwaarts gaan op het verbondspad, op weg naar de eeuwigheid’.
Hij erkende vervolgens dat ‘we hebben allemaal hedendaagse of toekomstige zorgen of problemen die we proberen te overwinnen. Daar kunnen ook vragen of twijfels bij horen. Wat ze ook zijn, we kunnen ze overwinnen door dichter tot onze Heiland, Jezus Christus, te komen.’ Vervolgens sprak hij de geruststellende woorden: ‘Zijn genade is voor iedereen.’
Eerder op de eerste dag van het weekend van de algemene conferentie bracht zuster Tamara W. Runia, eerste raadgeefster in het algemeen jongevrouwenpresidium, aan de hand van een heel persoonlijk verhaal een krachtige boodschap over de rol van het evangelie in tijden van beproeving: ‘Het evangelie is niet de paraplu; het is de stevige rots waarop we tijdens de storm staan – “en als de mensen op dat fundament bouwen, kunnen zij niet vallen” (Helaman 5:12).’
Er waren drie sprekers met een Europese achtergrond: president Dieter F. Uchtdorf (uit Duitsland), ouderling Patrick Kearon (uit het Verenigd Koninkrijk) en ouderling Gérald Caussé (uit Frankrijk).
President Dieter F. Uchtdorf, waarnemend president van het Quorum der Twaalf Apostelen, sprak over eenheid in Christus. Hij vergeleek de verdeeldheid die Christus tijdens zijn aardse bediening zag, en waarover we in het Nieuwe Testament kunnen lezen, met de verdeeldheid waar wij tegenwoordig allemaal getuige van zijn. ‘Door de geschiedenis heen hebben mensen zich om verschillende redenen verenigd. Sommigen verenigen zich rond sociale doelen of politiek gedachtegoed. Anderen verenigen zich om hun culturele erfgoed te vieren. Weer anderen verenigen zich helaas uit haat tegen een andere groepering. En nog anderen verenigen zich door hobby’s, professionele interesses of zelfs hun liefde voor een voetbalclub of frisdrank. Vaak liggen erg sterke gevoelens of meningen aan de basis van dit verlangen om zich te verenigen. In de kerk van de Heiland zijn het niet onze politieke opvattingen, cultuur of persoonlijke belangen die ons verenigen, maar onze liefde voor God en onze naaste, Gods kinderen, en onze toewijding aan onze verbonden met Jezus Christus en zijn herstelde evangelie. We zijn “één in Christus”.’
Zijn boodschap is wellicht nog toepasselijker voor de mensen in Europa, waar je met de auto of de trein niet ver hoeft te rijden om in een compleet andere cultuur terecht te komen, en waar talloze mensen uit verschillende delen van de wereld naartoe komen voor veiligheid en een nieuw leven.
Ouderling Patrick Kearon van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft uit zijn tijd als zweefvlieger deze troostende waarheid onthouden: ‘De kern van ons geloof is de heerlijke waarheid dat we een liefdevolle Vader in de hemel hebben, wiens Zoon, onze Heiland, graag met lift verheft. […] Er is geen limiet aan de hoogte die je met Hem kunt bereiken. Jezus Christus leeft, en Hij verheft ons graag!’
Ouderling Gérald Caussé van het Quorum der Twaalf Apostelen besprak hoe belangrijk het is om ons getuigenis te voeden, zodat het kan groeien en ons en anderen tot zegen kan zijn. Hij zei: ‘Jouw getuigenis kan anders zijn dan het mijne of dat van familieleden of medeheiligen. Vertrouw er alsjeblieft op, koester het en geef het.’ Ouderling Caussé beloofde dat een dergelijke aanpak met betrekking tot ons getuigenis levens zal veranderen: zowel ons eigen leven als dat van andere mensen.
In deze algemene conferentie kwamen bekende thema’s als liefde, geloof en getuigenis aan bod, en werd tot concrete actie opgeroepen. Veel sprekers vertelden over persoonlijke ervaringen om de toehoorders duidelijk te maken hoe we beginselen en leerstellingen in de praktijk kunnen toepassen, als we bereid zijn het voorbeeld van de Heiland te volgen en ons leven in overeenstemming te brengen met zijn leringen die we in de Schriften terugvinden, en die bij monde van zijn levende profeten zijn gegeven.
D. Todd Christofferson, tweede raadgever in het Eerste Presidium, waarschuwde met klem voor een van de plagen van onze tijd: gokken. Hij zei dat ‘gokken moreel verkeerd is’ omdat het ‘is gebaseerd op het verlangen om iets voor vrijwel niets te krijgen’. Hij nodigde iedereen uit om na te denken over de prijs die men betaalt voor gokken, met name verspilde tijd, gemiste kansen en gespannen relaties. Zijn toespraak is relevant voor deze tijd, en herinnert ons eraan dat we behoefte hebben aan levende profeten die Gods volk door de huidige moeilijkheden heen loodsen.
Ook muziek speelde een belangrijke rol in deze algemene conferentie. De Heer heeft gezegd: ‘Want mijn ziel schept genoegen in het gezang van het hart; ja, het gezang van de rechtvaardigen is Mij een gebed, en het zal verhoord worden met een zegen op hun hoofd’ (Leer en Verbonden 25:12). De lofzangen waren zorgvuldig uitgekozen, waardoor de boodschappen diep in het hart van de luisteraars doordrongen. Veel lofzangen kwamen uit ‘Hymns for Home and Church’, het nieuwe wereldwijde zangboek van de kerk.
Onder de 360 zangers in het wereldberoemde Tabernacle Choir at Temple Square bevonden zich dertien leden uit verschillende landen die het koor voor de gelegenheid vervoegden. Zes van hen kwamen uit Europa. Christian Wolfert uit Duitsland was een van hen. Christian legt uit wat deze ervaring voor hem betekende: ‘Als we oud en grijs zijn en terugkijken op ons leven, zullen we nederig erkennen dat alles – hoogtepunten, dieptepunten, verdriet, vreugde, uitdagingen, goede tijden, moeilijke tijden, alles wat mooi is – uit meer onverdiende dan verdiende zegeningen van de Heer zal hebben bestaan. Voor mij is de gave van muziek een manier om deze zegeningen te herkennen voordat we grijs en oud worden. Muziek verbindt ons met het goddelijke, bouwt ons op, troost ons, motiveert ons, verenigt ons, helpt ons te volharden, geeft ons licht en laat ons Gods liefde voelen. Mijn hart loopt over van dankbaarheid voor de liefde die onze hemelse Vader voor ons allen heeft.’
President Henry B. Eyring, eerste raadgever in het Eerste Presidium, beklemtoonde de beloften in de lofzang die The Tabernacle Choir at Temple Square vlak voor zijn toespraak zong. Hij zei: ‘“O, vast als een rotssteen” (Lofzangen, nr. 53) gaat over beloften die in de toekomst voor ons allen en voor onze dierbaren belangrijker en waardevoller zullen worden.’ President Eyring herhaalde wat zijn moeder hem had geleerd over ‘onze moeilijkheden en die van onze dierbaren’ het hoofd bieden: ‘Het is belangrijk om te beseffen dat ons niet wordt beloofd dat de moeilijkheden zullen verdwijnen.’ Hij haalde ook aan hoe de lofzang verwijst naar de bemoedigende woorden van de Heer in Jesaja 41:10: ‘Wees niet bevreesd, want Ik ben met u.’
President Dallin H. Oaks sloot het conferentieweekend af met een indringende uitnodiging. ‘De boodschappen in deze conferentie en de Geest van de Heer hebben ons allen geïnspireerd om onze aanbidding en studie te richten op, en onze getuigenissen te verenigen in, de leringen van de Heer Jezus Christus en het plan van zijn Vader voor onze eeuwige vooruitgang en vreugde. Zodra de toespraken van deze conferentie zijn gepubliceerd, nodigen we iedereen uit om ze onder gebed te bestuderen en te overdenken, en in geloof te handelen naar de beginselen die erin zijn uitgelegd.’ Hij beloofde ook dat wie dat doen, meer van de Heer zelf zullen ontvangen (zie 2 Nephi 28:30).
Alle toespraken van de algemene oktoberconferentie 2026 zijn te bekijken en te lezen op https://www.churchofjesuschrist.org/study/general-conference/2026/10?lang=nld