Geloof en vriendschap staan bij Europese jongvolwassenen centraal tijdens historische conferentie 

Download Photo

Van 29–31 mei kwamen zo’n 1500 jongvolwassenen uit 24 landen in Lancashire (Engeland) bijeen voor de eerste One-by-One-conferentie van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen – het grootste evenement in zijn soort voor jongvolwassenen in Europa.

Gedurende drie dagen waren de deelnemers betrokken bij dienstbetoonprojecten, devotionals en seminars, tempelbezoek, en sport- en teamactiviteiten. Ook namen ze gelegenheden te baat om blijvende vriendschappen te sluiten met andere jongvolwassenen uit heel Europa. Op de historische conferentie vonden twee bijzondere devotionals met ouderling Clark G. Gilbert van het Quorum der Twaalf Apostelen plaats.

De conferentie dit jaar, met als thema One-by-One, vond op het terrein van de Prestontempel (Engeland) en op het thuishonk van Burnley Football Club plaats. Het thema weerspiegelt een bredere focus in het gebied Europa-Noord op persoonlijk discipelschap, voorbereiding op heilige tempelverordeningen en anderen helpen vooruitgang op het verbondspad te maken. Het thema benadrukt ook dat we ieder individu zien als een geliefd kind van God, met een unieke waarde en goddelijk potentieel. Die nadruk kwam het hele weekend duidelijk naar voren.

Download Photo

Beginnen met focus op de tempel

Een hoogtepunt voor veel deelnemers was de gelegenheid om samen naar de Prestontempel in Chorley te gaan. Voor jongvolwassenen die uit 24 landen afkomstig waren, betekende de samenkomst bij de tempel dat ze verenigd zijn door hun geloof, ondanks de verschillende culturen, talen en achtergronden.

‘Er schuilde veel kracht in om samen in de tempel te zijn’, zei Conor Hughes, een jongvolwassene uit Chorley. Hij voegde eraan toe: ‘Ondanks onze verschillende culturen en achtergronden, voelde het alsof we allemaal deel uitmaakten van één familie met dezelfde doelen voor ogen. Ik moest eraan denken dat God ons allemaal evenveel liefheeft.’

Voor Kai Corre uit Bedford zette de gezamenlijke aanbidding aan het begin van de conferentie de toon van eensgezindheid die het hele weekend aanhield.

‘De eerbied voor de tempel en de nauwe banden die we daar konden smeden, zetten zich alleszins door op de activiteiten van zaterdag en de rest van de conferentie’, zei hij.

Verenigd in geloof en dienstbetoon

Op zaterdag verzamelden jongvolwassenen zich bij het thuishonk van Burnley FC, een van de meest iconische voetbalclubs van Engeland. Gedurende de dag hielpen de deelnemers zij aan zij mee aan dienstbetoonprojecten ter ondersteuning van plaatselijke liefdadigheidsinstellingen, namen ze deel aan teamactiviteiten en kwamen ze samen voor een devotional met ouderling Clark G. Gilbert.

Verspreid over het stadion bereidden deelnemers in teamverband voedselpakketten voor Burnley Football Club in de plaatselijke voedselbank. Ook stelden ze ruim 1500 hygiënekits voor Lancashire Women en Safenet samen. Deze organisaties bieden praktische steun aan personen en gezinnen die het zwaar hebben, waaronder vrouwen en kinderen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld. 

Voor Rose, uit Newcastle-under-Lyme, liet het dienstbetoonproject zien hoe snel betekenisvolle vriendschappen kunnen worden gesmeed wanneer mensen samenkomen om mensen in nood te helpen.

‘Het is geweldig dat je samen kunt komen met mensen die je niet kent en snel zo’n sterke band kunt opbouwen doordat je je voor andere mensen inzet’, zei ze. ‘We hadden zo’n tien mensen in onze groep en ik kende er maar een paar, maar tegen het einde voelde dat totaal anders.’

Ze voegde eraan toe: ‘Het is echt geweldig om op één plek te zijn met mensen uit zoveel verschillende landen, die allemaal samenwerken voor hetzelfde doel.’

Na het dienstbetoonproject betraden de jongvolwassenen het speelveld van Burnley Football Club. Het stadion is normaal gesproken de thuisbasis van topvoetballers, maar organiseerde nu een middag vol teambuildingactiviteiten, sport en vriendschappelijke wedstrijden. Van rolschaatsen tot bijlwerpen (met zachte bijlen) grepen jongvolwassenen de kans aan om buiten hun comfortzone te treden, nieuwe mensen te ontmoeten en vriendschappen te versterken die tijdens het weekend gesmeed werden.

Madeline, een jongvolwassene uit Londen, merkte op: ‘Ik ben normaal gesproken helemaal geen congresganger, maar dit was een geweldig dagje uit. In het stadion vol gelijkgestemden heerste een bepaalde energie. Ik heb met veel oude vrienden uit verschillende fases van mijn leven kunnen bijpraten en allerlei nieuwe mensen ontmoet, van Galway tot Peru. Anderen helpen, een hechte gemeenschap met elkaar en feesten op muziek uit begin jaren 2000 is de essentie van een heilige der laatste dagen zijn!’
Voor veel aanwezigen waren de enorme opkomst en het ontmoeten van andere jongvolwassenen met hetzelfde geloof en dezelfde waarden zeker gedenkwaardige aspecten van de conferentie. Isabella uit Limerick (Ierland) zei: ‘Het is geweldig, ik had niet verwacht dat er zoveel mensen zouden zijn! Het is echt fijn om hier met zoveel mensen te zijn, en te beseffen dat er velen van mijn leeftijd met dezelfde normen zijn als ik. Echt geweldig!’

‘Vergeet je goddelijke identiteit niet’, moedigt ouderling Gilbert de aanwezigen aan

Ouderling Clark G. Gilbert van het Quorum der Twaalf Apostelen voegde zich zaterdagavond bij de jongvolwassenen in het stadion van Burnley Football Club. Hij nodigde verscheidene organisatoren en deelnemers van de jongvolwassenenconferentie uit om bij hun ervaringen stil te staan. Ook benadrukte hij de geest van eensgezindheid, dienstbaarheid en saamhorigheid die de bijeenkomst kenmerkte.

Ouderling Gilbert borduurde voort op de raad die president Russell M. Nelson eerder had gegeven, en moedigde de aanwezigen aan om hun eeuwige identiteit in gedachten te houden, en de rol daarvan bij het maken van de belangrijkste keuzes in het leven.

‘Wat ons allemaal samenbrengt, is dat iedereen hier, elke persoon hier, een kind van God is’, zei hij. ‘Iedereen hier heeft de kans om een kind van het verbond te zijn, en ieder van ons kan ernaar streven een discipel van Jezus Christus te zijn.’

Ouderling Gilbert merkte bij de aanblik van ruim 1500 jongvolwassenen uit heel Europa op dat de deelnemers weliswaar uit verschillende landen, culturen en achtergronden kwamen, maar door hun gemeenschappelijke geloof in Jezus Christus verenigd waren.

Hij refereerde aan president Nelsons toespraak Kiezen voor de eeuwigheid, en zei dat begrip van je goddelijke identiteit richting en zin aan je leven geeft. ‘Veel keuzes worden makkelijker als je weet wie je bent’, zei hij.

Hij drukte de jongvolwassenen op het hart dat identiteit gebaseerd op opleiding, politieke voorkeur of persoonlijke interesses in de loop van de tijd kan veranderen, maar dat hun identiteit als kinderen van God, kinderen van het verbond en discipelen van Jezus Christus een blijvend fundament biedt.

Ouderling Gilbert merkte op dat ‘wat ons allemaal samenbrengt’, niet hun land van herkomst was, maar het geloof en de waarden die ze gemeen hadden.

Alan Pace, voorzitter van Burnley Football Club, sprak de jongvolwassenen ook toe. Hij bedankte de deelnemers voor hun bijdrage aan de plaatselijke gemeenschap en moedigde ze aan om hun hele leven aan hun doelen en geloof vast te houden.

‘Doe alsjeblieft alles wat je kunt om je dromen waar te maken’, zei hij. ‘Want dit soort dingen komen daaruit voort.’

Aan de hand van een ervaring uit zijn eigen jeugd vergeleek Pace het leven en het discipelschap met het beklimmen van een berg: ‘Als kind kwam ik erachter dat ik bergen beklimmen best leuk vond. Op weg naar de top stopte ik vaak omdat ik niet zeker wist of het al die moeite waard was om daar te komen. Soms moedigden mijn leiders me aan en lieten ze me inzien dat ik wel verder wilde gaan. Je hebt [dit weekend] de kans om naar een apostel van de Heer te luisteren, die je aanmoedigt om die reis terug naar je hemelse Vader voort te zetten. Neem die aanmoediging ter harte. Hij meent het. Je Vader in de hemel wil ieder van jullie weer bij Zich hebben.’

One-by-One: de waarde van ieder kind van God zien

Kenmerkend voor de conferentie was de grote rol die de jongvolwassenen zelf in de planning en uitvoering van het evenement speelden. Tientallen vrijwilligers hebben talloze uren besteed aan de organisatie van activiteiten, logistieke coördinatie en creëren van mogelijkheden voor anderen om vriendschappen te sluiten, te aanbidden en te dienen.

‘Wat de meeste indruk op me heeft gemaakt, is dat jongvolwassenen deze conferentie niet alleen bijwonen, maar ook leiden’, zei ouderling Scott Spencer, gebiedszeventiger en verantwoordelijk voor jongvolwassenenconferenties in het gebied Europa-Noord. ‘Tientallen jongvolwassenen hebben talloze uren gestoken in de planning, organisatie en uitvoering van dit evenement. Daarmee hebben ze voor een ervaring gezorgd die geloof heeft versterkt, vriendschappen heeft gesmeed en anderen het gevoel heeft gegeven dat ze erbij horen.’

Hij voegde daaraan toe: ‘Ik denk dat velen na afloop meer vertrouwen zullen hebben in hun relatie met Jezus Christus en in hun vermogen om anderen tot zegen te zijn.’

Zuster Emma Wade, organisatieadviseuse in het gebied Europa-Noord, zei dat een van de krachtigste aspecten van de conferentie was dat jongvolwassenen uit verschillende landen en achtergronden zich in geloof verenigden.

‘Ze hebben dwars door nationale, culturele en taalgrenzen heen samen aanbeden, samen gediend en vriendschappen gesloten’, zei ze. ‘De hele ervaring heeft aangetoond dat geloof in Jezus Christus de kracht heeft om mensen te verenigen en een blijvende positieve invloed op ze te hebben.’

Ouderling Alan Phillips van het gebiedspresidium Europa-Noord zei dat de jonge alleenstaande volwassenen de toekomst van de kerk in Europa zijn. ‘Ik heb jaren met hen in FSY samengewerkt en dat zelf gezien. Zij leiden, onderwijzen, dienen en begeleiden anderen op ongeziene manieren. Velen zijn op zending geweest en staan klaar om de kerk in deze tijd te helpen leiden.’

‘Wij dringen er bij de leidinggevenden in wijken en ringen op aan hun potentieel te onderkennen. Als je kon zien wat wij dit weekend hebben gezien, zou je iedere jonge alleenstaande volwassene in de frontlinie van dit grote werk plaatsen. We hebben ze in bisschappen, ZHV-presidiums en ringraden nodig.

Terugkijkend op de conferentie zei ouderling Phillips: ‘We hebben dit weekend een opmerkelijke generatie jongvolwassenen gezien die voor geloof, dienstbaarheid en discipelschap kiezen. De gesmede vriendschappen, het verrichte dienstbetoon en de gezamenlijke geestelijke ervaringen zullen nog lang na deze conferentie voortduren. We hopen dat deze jongvolwassenen gesterkt in hun toewijding aan Jezus Christus en geïnspireerd terugkeren, en hun familie, kerkgemeente en gemeenschap tot zegen zijn: één voor één.’

Van de Prestontempel tot Burnley Football Club, het centrale thema van de conferentie, One-by-One, kwam overal naar voren: dat ieder een geliefd kind van God met goddelijk potentieel is, en dat blijvende verandering vaak met individuele geloofsdaden, dienstbetoon en vriendschap begint.